“M’Hni tu kiu vä.”

Kei-ah m’cäì läí cuh, “Ka ning m’hni gùi-a hlo-ah nami mät gùi m’hni ng’kiu vä.”  Teih-püi kavai, a hngùn m’sih ci-a tah, däm tu bà ci-ah m’hninák, a u ung phih kä om hnging khai. Ka ning m’cäì gùi nami läk-ung, ka teih-püi gùi-ah nami kia ci.  Täk-phàn k’chàng nawh, a Báwi-ah bi kä hmat ci-ah kia hleih a tuh-bäih ung tün neh täk-phàn k’chàng ci neh kä ka ning chü bà gùi ci. Teih-püi gùi-ah ka ning chü gùi cuh ka Pá-ah m’gàwng ung ka ng’zák phùng, ka ning m’thein gùi pi-ah kia hleih néi.  Nangmí nawh nami na ghü-ah kä kia ci. Kei nawh vah, nami ng’theih vai lah, nami ng’theih phih a om vai, kei-ah ng’ming awn, nami san gùi phùng cuh ning péit gùi vai-ah, ning ghü gùi neh ka ning k’hmoh gùi ci.  Ka ning m’cäi gùi ci: “M’Hni tu kiu vä.”