Mei k’däì awn m’tu m’tängnák.

Cun kon-ah, ngamí àm piéin neh mei k’däi cuh, dàwn-ah ’kã-ah boh, ihnák-ah ’kã-ah boh, thà vai-ah lo püi ang? Lung k’pèi ’khãn-ah, a hlüngnák ung taih man-ah kä kia ci ang? A i-ah kia hleih ci ung kä m’dáng vai-ah ng’thup ci, a i-phih kä om ci. A ’khãngnák ung kä  ng’dáng lo khai-ah ng’zih ci, kä om ci. A ng’záknák vai-ah a k’hngà om ci nawh ng’za hlä.

A piéin bà mä cuh, “Nami ng’zák cuh, m’htéi vä. Nang nawh na nännák awn, ning nän ning k’bäi lo bà khai gùi.  Na gah-tang thei ci-ah a kia ung a ng’khap hngá púi hleih na gah khai. Kä gah ci-ah k’chàng ung-kah a mät-ung a k’om htá hngo lák bà péit-ah kia khai.