Ca-pit lo k’bi k’chàng k’Sé gùi.
Báwi nawh lèng neh m’tu m’täng neh ngami àm a piéin cuh, “k’Chàng tumat nawh ca-pit ghing gùi géit neh síp khai-ah ng’vong neh khùi co ci. Ng’käüng phih co nehtah bi khai àm ’khah gùi ghüt neh a khàw hei-ah hteit ci. Khäm vai-ah kia lo hleih bi ci ni-ah hteit neh a k’theih a lák vai-ah, a phàn-ah k’chàng tüi ci. Ngami nawh ani cuh, pha-u neh tuthat u nehtah a züng-ah tüi bà ci gùi. Cun kon-ah, phàn-ah k’chàng a hei tüi bà hleih ani cuh, a lù ung k’phlèim neh a hlühlü-ah k’chünák ci gùi. A hei tumat tüi bà mä hleih phih, ani cuh, ngáwn ci gùi. Cun kon-ah, a hei a k’dá tüi gùi hleih phih a m’sah tu-that ci gùi. A m’sah ngáwn ci gùi. Ani nawh a ng’htéi-ah a m’hni-ah a htá tumat bäng om lo bà ci-ah kia hleih ka Htá bot-ah, à tu khai gùi ci-ah ng’ngài neh ani cuh, a k’hngú k’bäih-ah tüih gùi ci. Bi ci gùi nawh, “Sin-púi läi, a Pá-ah khawh lak khai-ah k’chàng-a mô. Lo vä. Mi ngáwn kò. A gah vai hlü mihmí nawh mi gah khai,” ci neh ami mät gùi nawh piéin u nehtah Ani, pha neh ngáwn nehtah ca-pit lo k’pung-ah ghot ci gùi. Cun-ah a kia-ung, “Ca-pit lo mah nawh a i-ah ci khai ang?” “Ani, lo neh ca-pit lo bi ci gùi cuh, m’dí gùi neh ca-pit-lo phih a hei-àm pe khai.” Sin-ah m’cäinák cun phih, nangmí nawh kä nami ng’zák tu man ci ang? Im k’co gùi nawh ami nong-ah lung cuh, a k’túng pí-ah m’düih-ah lung-ah kia lo ci. Cun cuh, Khãnpùghí nawh a bi-ah kia ci. Cun hnguh tu ci-ah, mi mik-ùi ung cäi-cat vai-ah kia ci.
Cun kon-ah, ani cuh, pha hlü láng u neh k’chàng gùi cuh, kiüh ci gùi. A i-ah kia hleih ci ung ami mät hngeng gùi neh Báwi nawh a piéin cuh, hmat ci gùi. Cun-ah kia hleih ani, nawng èin ghüt neh hteit ci gùi.
